Narodziny oczami dziecka

Narodziny oczami dziecka

Coraz częściej słyszy się o tym, że poród nie musi być doświadczeniem traumatycznym, że nie musi boleć

 

Sale porodowe coraz częściej mają miły wystrój, są wyposażone w coraz większą ilość specjalistycznej aparatury. Poza coraz bardziej miłym nastawieniem obsługi szpitalnej, skorzystać można z takich udogodnień jak  obecność bliskiej osoby przy porodzie. Rzeczywiście – wszystkie te czynniki pozwalają kobiecie łagodniej przejść przez poród. Bardzo dobrze, że podejście do porodu zmienia się. Dostrzegamy, że komfort rodzącej jest bardzo ważny i istotnie wpływa na to, jak wspomina ona narodziny dziecka, jak postrzega siebie przez ten pryzmat i jak odnajdzie się w roli mamy. W zależności od doświadczenia, jakim jest dla kobiety poród, może czuć się spełniona, lub może wręcz przeciwnie – chciałaby o nim jak najszybciej zapomnieć. Ta dyskusja trwa i sprawia, że kobiety są bardziej świadome swoich praw, a także odkrywają potencjał, w jaki zostały wyposażone przez naturę.

 

Znacznie rzadziej i ciszej mówi się o tym, że mały człowiek jest aktywnym i odczuwającym uczestnikiem porodu

 

Podobnie jak mama, zmaga się on przez długie godziny z silnymi skurczami macicy, które ograniczają mu swobodny dopływ tlenu. Dziecko również jest zmęczone i przestraszone intensywnością procesu porodu, ponieważ wszystko to dzieje się po raz pierwszy i nie wiadomo jak się skończy. Nie wolno nam zapomnieć, że skurcze macicy, przyjaznego do tej pory schronienia, nie są jedyną niedogodnością jakiej doznaje dziecko. Droga, którą musi pokonać, aby się urodzić jest wąska, ciasna, często ograniczona kostnymi elementami kanału rodnego mamy. Skurcze, którym nie ma możliwości się przeciwstawić wpychają malucha w wąski tunel i wymuszają konkretne pozycje – niekoniecznie wygodne.  To jednak nie koniec, a raczej początek. Najważniejszy moment porodu wciąż przed dzieckiem. Kiedy główka wyłania się dziecko w jednej chwili doświadcza nieznanych do tej pory doznań. Jest zimno, jasno, głośno, ktoś dotyka jego delikatnego ciała. Doświadczenia te skrajnie różnią się od tych znanych dziecku z okresu prenatalnego.

 

Co odczuwa rodzące się dziecko?

 

  • Ściskanie całego ciała – odczuwa skurcze macicy
  • Ograniczenie swobodnego dostępu do tlenu
  • Zmęczenie
  • Wymuszanie pozycji w ciasnym kanale rodnym
  • Strach spowodowany nową sytuacją

 

Doznania noworodka

 

  • Zimno – temperatura otoczenia jest co najmniej o 10°C niższa, skóra dziecka jest mokra, a tym samym o wiele bardziej narażona na utratę ciepła.
  • Oślepiające światło – oczy malucha do tej pory doświadczały tylko półmroku, jaki panował w brzuchu mamy. Po porodzie jedyną ochroną są cienkie powieki malucha.
  • Dźwięki – rozmowy personelu, zachwyty bliskich, radosne okrzyki – dla dziecka to doświadczenie dotąd nieznane w takim natężeniu. W macicy dochodziły do niego stłumione przez powłoki brzuszne i płyn owodniowy odgłosy. Po porodzie bariera ta znika.
  • Dotyk – dotąd jedynym doświadczeniem dziecka było zetknięcie się z płynem owodniowym, ścianami macicy oraz dotykanie swojego ciała. W czasie porodu następuje nieprzyjemne przeciskanie przez kanał rodny, a tuż po nim energiczne ruchy i pocieranie skóry, mające na celu osuszenie malucha.
  • Przestrzeń – to kolejny element, który może wywoływać strach u noworodka, który zna jedynie małą ograniczoną przestrzeń macicy. Do tej pory zawsze ograniczony ścianami owodni styka się z bezmiarem nowego otoczenia.
  • Oddech – prawdopodobnie największa zmiana jaka następuje w czasie narodzin malucha. W łonie mamy tlen i inne potrzebne substancje dostarczane były przez łożysko i pępowinę – teraz czas na samodzielne oddychanie. Wiąże się to jednak z pierwszym oddechem i rozprężeniem posklejanych pęcherzyków płucnych. Aby nastąpiło to łagodnie i dziecko nie odczuwało niepotrzebnego bólu, powinno się pozwolić mu na powolne rozpoczęcie oddychania gdy będzie na to gotowe. Zaciśnięcie tętniącej pępowiny jest aktem przemocy wobec malucha. Zmusza się go do natychmiastowego głębokiego wdechu, odcinając jeszcze funkcjonujący kanał dostarczający tlen.

 

Co łagodzi nieprzyjemne odczucia dziecka w czasie porodu?

 

  • Ciepło w pomieszczeniu, w którym odbywa się poród
  • Poród do wody
  • Przygaszone światło w pokoju
  • Cisza w pomieszczeniu, rozmowy szeptem
  • Położenie dziecka natychmiast po urodzeniu na brzuchu mamy – zapobiega wychłodzeniu, sprawia, że dziecko czuje się bezpiecznie bo słyszy bicie serca mamy i jej zapach
  • Okrycie malucha ciepłymi pieluszkami (najlepiej ogrzanymi przez tatę pod koszulą)
  • Niezaciskanie pępowiny, gdy ta jeszcze tętni

 

Nie ma wątpliwości, że proces porodu to czas wymagający zarówno dla kobiety jak i małego, rodzącego się człowieka. Pamiętajmy, że zmysły noworodka doskonale funkcjonują i odbierają bodźce z nowego środowiska. Od nas zależy jego charakter a przez to odczucia, jakie będą dla dziecka tymi pierwszymi.

 

Na zakończenie

 

Pragniemy przypomnieć, że poród fizjologiczny, czyli niezagrożony – jest procesem naturalnym.. Dlatego wszystkie czynniki, które powodują stres zarówno u mamy jak i dziecka, mają na nich pozytywny wpływ.

Dla dziecka stanowi on pierwszy wysiłek fizyczny, przygotowujący je do życia poza łonem mamy. Samo przejście przez ciasny kanał rodny pozwala dziecku po raz pierwszy poznać granicę swojego ciała, a wytwarzająca się wówczas adrenalina stymuluje malucha do kontynuowania wysiłku.

Dla matki – moment przejścia, jakim jest wysiłek porodu oraz związane z nim chociażby procesy hormonalne – pozwala na “przejście w tryb mamy” – przede wszystkim przez swój charakter doznania “granicznego” – tworzy niepowtarzalną więź emocjonalną z dzieckiem ale również uruchamia proces laktacji.